هیچ زمانی بهتر از زمان حال برای تأکید بر لزوم حفظ سلامتی وجود نداشته است. اما حتی با وجود اقدامات پیشگیرانه فراگیری مانند فاصله گذاری اجتماعی و قرنطینه خانگی، چرخ کسب وکارهایی که توانسته اند به فعالیت خود ادامه دهند (هرچند با ظرفیت محدود یا به صورت آنلاین) باید همچنان بچرخد.
این موضوع نیاز به حفظ تناسب اندام و سلامت در محیط کار را بیشتر از همیشه می کند، فارغ از اینکه محیط کار شما دقیقاً کجاست.
آیا این بدان معناست که کارفرمایان باید برای ورزش کردن و تغذیه سالم به تیم های خود پول پرداخت کنند؟ در واقع، بله؛ اما این لزوماً به معنای تحمیل هزینه های سنگین و ورشکستگی نیست. خبر خوب این است که سرمایه گذاری روی سلامت در محیط کار، می تواند یک کسب وکار را سودآورتر کند؛ موضوعی که بسیاری از شرکت ها در سراسر جهان (از جمله سنگاپور) آن را در اولویت اصلی خود قرار داده اند. در ادامه دلیل آن را بررسی می کنیم.
کمتر از ۱۰۰٪ توانایی، خروجی کمتر از ۱۰۰٪ به همراه دارد
هر فردی، چه سالم و چه ضعیف، در معرض بیماری قرار دارد و زمانی که بیماری رخ می دهد، بر کسب وکار تأثیر می گذارد؛ خواه کارمندانِ بیمار مرخصی بگیرند و خواه با همان حال به سر کار بیایند. در بریتانیا، مرخصی های استعلاجی (در ترکیب با بیکاری) سالانه حدود ۱۰۰ میلیارد پوند برای دولت هزینه دارد و منجر به از دست رفتن ۳۴.۳ میلیون روز کاری می شود.
مطالعه ای توسط مؤسسه Vitality همچنین گزارش می دهد که هر کارمند در بریتانیا سالانه ۳۸ روزِ بهره ور را از دست می دهد. در واقع ۱۴.۶ درصد از ساعات کاری آن ها به دلیل «غیبت گرایی» (Absenteeism) و «حضورگرایی» (Presenteeism – حضور در محل کار با وجود بیماری) از بین می رود. در ایالات متحده، شبکه CNBC گزارش می دهد که ۹۰ درصد از کارمندان اعتراف کرده اند که حتی در زمان بیماری هم به سر کار رفته اند.
دلایل حضورگرایی متفاوت است، اگرچه معمول ترین آن ها عدم تمایل به کسر حقوق یک روز کاری یا حجم بالای کارهای تلنبار شده است. دلیل آن ها هرچه که باشد، کارمندان بیمار در محیط کار نه تنها نمی توانند با ۱۰۰٪ توان خود کار کنند، بلکه به احتمال زیاد سایر کارمندان را نیز بیمار می کنند.
در علم اقتصاد خرد و مدیریت مالی، پدیده «حضورگرایی» هزینه های پنهان (Hidden Costs) به مراتب بالاتری نسبت به غیبت فیزیکی دارد. کارمندی که بیمار است اما در محل کار حاضر می شود، نه تنها خطای انسانی و ضایعات بیشتری تولید می کند، بلکه با انتقال بیماری به دیگران، بهره وری کل تیم را کاهش می دهد. رفع این مشکل نیازمند اصلاح ساختار جبران خدمات و ایجاد امنیت روانی مالی برای کارکنان است.
تصویری واقع گرایانه از کاهش تمرکز و بهره وری ناشی از حضورگرایی و انتقال بیماری در محیط اداری.
احساس بهتر، عملکرد بهتر
اگرچه ممکن است کسب وکارها قانوناً ملزم به ارائه مزایای مراقبت های بهداشتی برای کارمندان نباشند، اما شرکت هایی که این کار را انجام می دهند (اغلب شرکت های بزرگ و چندملیتی) معمولاً درمی یابند که پیشگیری بسیار مقرون به صرفه تر از درمان است؛ یافته ای که توسط مطالعات و سایر کسب وکارها در سطح بین المللی نیز تأیید شده است.
در ایالات متحده، شورای ملی قدرت و تناسب اندام (NCSF) بیان می کند که برنامه های سلامت سازمانی به ازای هر یک دلار سرمایه گذاری، شش دلار بازدهی دارند، یا به عبارتی دارای نرخ بازگشت سرمایه (ROI=500%) هستند.
کمک به تیم برای حفظ سلامتی به معنای موارد زیر است:
- غیبت های کمتر
- آسیب های شغلی کمتر
- توقف کار کمتر
- استرس کمتر
- نرخ خروج نیروی کار (Turnover) پایین تر
- بهره وری بیشتر
- عملکرد بهتر
- سرعت انجام کار (Turnaround) بالاتر
- حفظ استعدادهای برتر شرکت
- کارکنان شادتر و متعهدتر
طبق تحقیقات دانشگاه وارویک، کارمندان شاد سخت تر کار می کنند و ۱۲ درصد بهره ورتر هستند، در حالی که دانشگاه لیدز متروپولیتن می گوید کارمندانی که در طول روز ورزش می کنند، کمتر در ساعات کاری دچار پرخاشگری و طغیان عصبی می شوند.
ورزش های دسته جمعی در محیط کار این مزیت مضاعف را دارند که همکاری تیمی را تقویت کرده و کسب وکار شما را برای نیروهای کار مستعد، بسیار جذاب تر می کنند. اما از همه مهم تر، طرح های سلامت در محیط کار به تیم شما نشان می دهد که شما به رفاه آن ها اهمیت می دهید و همین امر وفاداری به شرکت را افزایش می دهد. مؤسسه Motive8 می گوید ۵۰ درصد از کارمندان حاضرند از ۱۰ درصد افزایش حقوق چشم پوشی کنند تا در شرکتی کار کنند که به سلامت آن ها اهمیت می دهد.
تصویری از تأثیر برنامه های سلامت سازمانی بر شادی، همکاری، انگیزه و بهره وری کارکنان.
عقل سالم در بدن سالم
تناسب اندام و سلامت، چه در محیط کار و چه در جاهای دیگر، ابعاد مختلفی دارد؛ به این معنا که علاوه بر جنبه های فیزیکی، باید جنبه های روان شناختی را نیز در نظر گرفت.
اقداماتی را در نظر بگیرید تا اعضای تیم مراقب علائم استرس در یکدیگر باشند، علائمی مانند:
- تحریک پذیری
- بحث و مجادله
- بی علاقگی
- شکایت کردن
- واکنش های احساسی
- از دست دادن تمرکز
- عدم انگیزه
- انزواطلبی اجتماعی
- کاهش عملکرد
- افزایش غیبت یا تأخیر
ارتباطات باز و شفاف را در میان اعضای تیم خود تشویق کنید تا صحبت کردن درباره احساساتشان برای آن ها آسان تر شود. صحبتِ شخصی با اعضای تیم را به یک عادت تبدیل کنید یا نظرسنجی های دوره ای انجام دهید تا بسنجید که روحیه تیم چقدر بالا یا پایین است. همچنین تمام تلاش خود را بکنید تا هیچ کس در تیم، بیشتر از تواناییِ مدیریت خود در یک زمانِ مشخص، کار بر سرش نریخته باشد.
در همان مطالعه Vitality که در ابتدای این مقاله به آن اشاره شد، آمده است که ۵۶.۴ درصد از کارمندانِ مورد بررسی، از حداقل یکی از ابعاد استرسِ مرتبط با کار رنج می برند. ۳۵.۱ درصد دیگر از کارمندان نیز می گویند استرسِ کاری باعث شده احساس ناخوشی کنند.
در شرایط اقتصادی پرنوسان، استرس مالی و شغلی به شدت افزایش می یابد. تخصیص یک بودجه مشخص (هرچند کوچک) برای جلسات مشاوره روان شناسی سازمانی، هزینه های ناشی از فرسودگی شغلی (Burnout) و استعفای نیروهای کلیدی را به شدت کاهش می دهد.
تصویری مفهومی از گفت وگوی حمایتی، امنیت روانی و توجه هم زمان به سلامت جسمی و روحی کارکنان.
چگونه کسب وکار شما می تواند برنامه های سلامت سازمانی را اجرا کند؟
برنامه های تناسب اندامی که توسط شرکت های بزرگ ارائه می شوند، نباید باعث شوند که کسب وکارهای نسبتاً کوچک تر احساس کنند رفاهِ محیط کار فراتر از توانایی های آن هاست. شروع این کار به بودجه عظیمی نیاز ندارد و معمولاً تنها کمی اراده می طلبد. در اینجا چند نکته سریع و آسان برای ترویج سلامت در محیط کار برای کسب وکارهای بزرگ و کوچک آورده شده است:
کسب وکارهای کوچک تر می توانند
- فضا یا گوشه ای را برای حرکات کششی یا انجام تمرینات ساده اختصاص دهند.
- تجهیزات اداری مانند چاپگرها را در یک نقطه متمرکز کنند تا افراد برای استفاده از آن ها مجبور به قدم زدن باشند.
- یادآوری هایی را در اطراف دفتر برای شستن دست ها و آداب سرفه یا عطسه نصب کنند.
- نظافت و ضدعفونی کردن فضاهای مشترک مانند میزهای کار را استانداردسازی کنند.
- «جلسات پیاده روی» برگزار کنند؛ جایی که بحث ها در حین قدم زدن تا یک پارک و غیره انجام می شود.
- سیگار کشیدن را تقبیح کرده و کاهش دهند.
- افراد را تشویق کنند تا در حین کار، هر از گاهی بایستند و کمی قدم بزنند.
کسب وکارهای بزرگ تر می توانند
- به کارمندان اجازه دهند اگر صبح به باشگاه رفته اند، کمی دیرتر به سر کار بیایند.
- به افرادی که تا محل کار دویده اند یا دوچرخه سواری کرده اند، اجازه دهند دوش بگیرند.
- انتخاب غذاهای سالم را در کافه تریای شرکت ترویج دهند.
- برای کاهش مصرف نوشابه ها، آب آشامیدنی باکیفیت و طعم دار ارائه دهند.
- برای جلوگیری از «حضورگرایی» (حضور بیمار در محل کار)، مرخصی های استعلاجی با حقوق در نظر بگیرند.
- سیستم تصفیه هوا نصب کنند.
- غربالگری های منظم سلامتی برای کارکنان انجام دهند تا مشکلات احتمالی را در نطفه خفه کنند.
تصویری کاربردی از اجرای برنامه های سلامت سازمانی با ایجاد فضای حرکتی، تغذیه سالم و امکانات رفاهی در دفتر کار.
تناسب اندام در دوران دورکاری
دورکاری به معنای کاهش اهمیت تناسب اندام در محیط کار نیست. در واقع، کار از خانه با خطرات سلامتی خاص خود همراه است که کسب وکارها باید به آن ها توجه کنند. این خطرات شامل افسردگی ناشی از احساس انزوا، و استرس ناشی از نداشتن مرزبندی واضح بین ساعات کاری و ساعات استراحت است.
کسب وکارهایی که کارکنانِ دورکار دارند می توانند برنامه های سلامت خود را از طریق اپلیکیشن های تماس تصویری گروهی به صورت آنلاین ادامه دهند (یا یک برنامه ساده را شروع کنند). بسیاری از افراد در خانه از طریق یوتیوب تمرینات زومبا، یوگا یا پیاده روی درجا را دنبال می کنند، در حالی که برخی دیگر در کلاس های آنلاین پیلاتس و موارد مشابه شرکت می کنند.
سعی کنید جلسات تمرین گروهی آنلاین را برنامه ریزی کنید یا تمرینات ساده ای را پیشنهاد دهید که به فضای زیادی نیاز ندارند. همچنین با اعضای تیم خود چت کنید و آن ها را تشویق کنید که هر از گاهی (در حد معقول) با یکدیگر گپ بزنند تا از تنهایی جلوگیری شود و به آن ها اطمینان دهید که در این دوران به حمایت از آن ها ادامه می دهید.
آموختن مهارت های مادام العمر برای داشتن سبک زندگی سالم تر، چه در دفتر کار و چه در خانه، امری حیاتی است. درک عمیق تر از اهمیت ورزش و تغذیه کاربردی می تواند توسعه فردی را تضمین کرده و از فرسودگی شغلی جلوگیری کند. همین امروز برای ارتقای سلامت در محیط کار خود اقدام کنید!
نتیجه گیری
سرمایه گذاری بر روی سلامت جسمی و روانی کارکنان، چه در محیط های اداری و چه در دوران دورکاری، دیگر یک هزینه اضافی یا اقدامی لوکس نیست؛ بلکه یک استراتژی هوشمندانه اقتصادی برای کاهش هزینه های پنهان سازمان است. کاهش مرخصی های استعلاجی، جلوگیری از افت بهره وری ناشی از کار کردن در زمان بیماری (Presenteeism) و افزایش وفاداری سازمانی، همگی به طور مستقیم بر ترازنامه مالی و حاشیه سود شرکت ها تأثیر مثبت می گذارند. مدیران هوشمند می دانند که رشد پایدار یک کسب وکار، تنها از مسیر حمایت همه جانبه از ارزشمندترین دارایی آن، یعنی “نیروی انسانی سالم و باانگیزه” می گذرد.
