نیتن مک کالی، مدیرعامل انکوریج دیجیتال، با تاکید بر گسترش رویکرد بانکداری عامل محور توسط این بانکِ بومیِ کریپتو، چشم اندازی را ترسیم می کند که در آن عامل های هوش مصنوعی به عنوان «بازیگران اقتصادی درجه یک» در سیستم های مالی سنتی و غیرمتمرکز عمل می کنند.
مک کالی در مصاحبه ای با کلوین اسپارکس از رسانه The Block در جریان «سمپوزیوم بلاک چین وایومینگ ۲۰۲۶» اعلام کرد که این شرکت یک پلتفرم بانکداری مبتنی بر هوش مصنوعی (Agentic Banking) ایجاد کرده است. این پلتفرم از ساختار «عامل خود را بشناس» (Know-Your-Agent) بهره می برد تا انجام تراکنش های مستقیم توسط هوش مصنوعی را امکان پذیر و قانون مند کند.
مک کالی در این باره اظهار داشت: «ما معتقدیم که با گذشت زمان، سیستم های هوشمند به بازیگران اقتصادی درجه یک تبدیل خواهند شد؛ جایی که دیگر فقط به ارائه مشاوره بسنده نمی کنند، بلکه خودشان مستقیماً تراکنش های مالی را انجام می دهند.» وی افزود نکته ای که در این مسیر کاملاً ضروری است، ایجاد مجموعه ای از کنترل ها و ساختارهای نظارتی است که «به آن ها اجازه دهد هم در شبکه های بلاک چین (On-chain) و هم از طریق کارت های بانکی و زیرساخت های مالی سنتی تعامل داشته باشند.»
او برای روشن تر شدن موضوع اضافه کرد: «اگر به نحوه تعامل افراد با دستیارهای هوشمندشان در داستان های علمی-تخیلی نگاه کنید، می بینید که انیمیشن خانواده جتسون ها یک نمونه بارز از این مفهوم است. جارویس (دستیار هوشمند مرد آهنی) نیز مثال ملموس دیگری در این زمینه محسوب می شود.»
چالش احراز هویت هوش مصنوعی
همان طور که در سیستم بانکداری سنتی، قانون «مشتری خود را بشناس» (KYC) برای جلوگیری از پولشویی و احراز هویت افراد حقیقی و حقوقی الزامی است، انکوریج با معرفی مفهوم «عامل خود را بشناس» (KYA) در حال پایه گذاری قوانین جدیدی برای هویت بخشی به هوش مصنوعی در اقتصاد است. این بدان معناست که در آینده نزدیک، نهادهای قانون گذار مالی (مانند بانک های مرکزی در سراسر جهان و ایران) باید به دنبال تدوین رگولاتوری های جدید برای فعالیت مستقل ابزارهای هوش مصنوعی در بازارهای سرمایه باشند.
در ماه مه، شرکت انکوریج دیجیتال — که هم زمان یک ارائه دهنده خدمات مالی حوزه کریپتو و یک بانک ارز دیجیتال با مجوز فدرال در آمریکاست — سرویس «بانکداری مبتنی بر هوش مصنوعی» را راه اندازی کرد. طبق اطلاعات وب سایت این شرکت، این پلتفرم سازمانی که برای امور مالیِ هدایت شده توسط هوش مصنوعی طراحی شده، لایه ای از اعتماد، حاکمیت و تسویه حساب را فراهم می کند. این زیرساخت به نهادهای مالی اجازه می دهد تا بودجه عامل های هوش مصنوعیِ تحت فرمان خود را تامین کرده و فعالیت های آن ها را کنترل کنند.
مک کالی در ادامه گفتگو با رسانه The Block خاطرنشان کرد که با وجود دسترسی فعلی عامل های هوش مصنوعی به برخی خدمات بلاک چینی و استیبل کوین ها، اقتصاد کلان هنوز به طور کامل به زیرساخت های کریپتو منتقل نشده است. او گفت: «هدف ما این است که تمام این امکانات زیرساختی را یکپارچه کنیم، آن ها را در دسترس عامل های هوش مصنوعی قرار دهیم و بدین ترتیب، فاز بعدی تجارت و فعالیت های تراکنشی را به صورت عملی رقم بزنیم.»
این تصویر مفهوم KYA، کنترل های نظارتی، حاکمیت داده و ایجاد اعتماد برای فعالیت مستقل هوش مصنوعی در بازارهای مالی را نشان می دهد.
نیاز هوش مصنوعی به حساب بانکی مستقل
بنیان گذار انکوریج همچنین تاکید کرد که فعال سازی تجارتِ مبتنی بر هوش مصنوعی، به چیزی فراتر از فراهم کردن یک مکانیزم پرداخت ساده برای این سیستم ها نیاز دارد. این عامل های هوشمند نیازمند قابلیت های بانکی جامع تری هستند که به آن ها اجازه دهد هم وجوه مالی را ارسال کنند و هم دریافت نمایند.
مک کالی تصریح کرد: «ما فکر می کنیم که صرفاً راه اندازی سیستم پرداخت برای هوش مصنوعی رویکردی ناقص است؛ زیرا آنچه آن ها در واقعیت نیاز دارند، داشتن حساب های بانکی مستقل است. این عامل ها باید بتوانند درآمد کسب کنند، پول دریافت کنند، آن را خرج کنند و در نهایت ارزش مالی را به شکلی کاملاً مستقل و انعطاف پذیر مدیریت نمایند.»
اقتصاد خودکار و مدیریت ثروت
تبدیل شدن هوش مصنوعی از یک دستیار ساده به یک بازیگر اقتصادی فعال که حساب بانکی مختص به خود را دارد، می تواند مدل های کسب وکار را دگرگون کند. در بازارهای مالی پیشرفته و حتی در آیندهِ صندوق های سرمایه گذاری داخلی، الگوریتم ها می توانند با در اختیار داشتن حساب اختصاصی، به صورت لحظه ای دارایی ها را جابجا کنند، فرصت های آربیتراژ (کسب سود از اختلاف قیمت ها) را شکار کرده و بدون نیاز به تایید پیوسته نیروی انسانی، بازدهی شرکت ها را به حداکثر برسانند.
مک کالی همچنین پیش بینی می کند که شاهد موج عظیمی از تراکنش های خرد (Microtransactions) خواهیم بود که توسط هوش مصنوعی انجام می شوند و شبکه های بلاک چین به دلیل ماهیتشان، بستری ایده آل برای تسهیل این نوع تراکنش ها هستند.
او در این باره افزود: «کارمزدهای شبکه بلاک چین (Gas fees) در ذات خود نوعی تراکنش خرد محسوب می شوند؛ یعنی پرداخت مبلغی ناچیز در ازای دریافت یک خدمت مشخص. با بسط دادن این مفهوم به سیستم های هوش مصنوعی، ممکن است این عامل ها به جای خرید اشتراک های ماهانه برای سرویس های مختلف، تنها در ازای هر بار فراخوانی API (رابط برنامه نویسی اپلیکیشن) هزینه اندکی پرداخت کنند. در چنین شرایطی، کاربرد تراکنش های خرد بسیار منطقی تر و کارآمدتر خواهد بود.»
تغییر مدل های درآمدی در اقتصاد دیجیتال
گذر از مدل درآمدی «اشتراکی» (Subscription-based) به پرداخت های بسیار خرد مبتنی بر میزان مصرف (Pay-per-use)، یک تغییر پارادایم اساسی در اقتصاد دیجیتال است. به جای آنکه بنگاه های اقتصادی ماهیانه مبالغ ثابت و کلانی بابت نرم افزارها بپردازند، هوش مصنوعیِ آن ها می تواند دقیقاً به اندازه پردازش مورد نیازش (مثلاً در حد چند سِنت یا ریال برای هر محاسبه) هزینه کند. این امر بهره وری منابع مالی سازمان ها را به شدت افزایش می دهد.
این تصویر بر نقش هوش مصنوعی در جابه جایی لحظه ای دارایی ها، شکار فرصت های آربیتراژ و انجام تراکنش های خرد تمرکز دارد.
نتیجه گیری
ادغام هوش مصنوعی با سیستم های بانکی و بازارهای مالی، دیگر یک رویای دوردست یا ایده علمی-تخیلی نیست، بلکه تحولی است که زیرساخت های آن با سرعت بالایی در حال توسعه است. همان طور که در این مقاله بررسی شد، اعطای استقلال مالی به عامل های هوش مصنوعی—از طریق تخصیص حساب های بانکی و اتصال به شبکه های بلاک چین—می تواند به ظهور «بازیگران اقتصادی خودمختار» منجر شود. این رویکرد نه تنها سرعت، شفافیت و دقت تراکنش های خرد را در اقتصاد دیجیتال به طرز چشمگیری افزایش می دهد، بلکه با تغییر مدل های پرداخت و کاهش هزینه های عملیاتی، پارادایم جدیدی در مدیریت مالی سازمان ها خلق می کند. برای مدیران مالی، شرکت های سرمایه گذاری و فعالان اقتصادی، درک مفاهیمی چون «بانکداری هوش مصنوعی» و آماده شدن برای رگولاتوری های آینده در این حوزه، کلید حفظ مزیت رقابتی و بقا در اقتصاد فردای جهان خواهد بود.
