ناتان مک کالی، مدیرعامل انکوریج دیجیتال، دیدگاهی را مطرح کرده است که در آن عوامل هوش مصنوعی به عنوان «بازیگران اقتصادی درجه یک»ِ آینده ظاهر می شوند؛ سیستم هایی که مانند دنیای علمی تخیلیِ «جتسون ها» بر بستر پول نقد، کارت های اعتباری و ارزهای دیجیتال فعالیت می کنند. در همین راستا، این بانکِ بومیِ حوزه کریپتو، در حال تمرکز مضاعف بر توسعه زیرساخت های بانکداریِ مبتنی بر عوامل هوشمند است.
مک کالی در مصاحبه با کلوین اسپارکس از رسانه The Block در سمپوزیوم بلاک چین وایومینگ ۲۰۲۶، اعلام کرد که این شرکت یک پلتفرم بانکداری ویژه هوش مصنوعی طراحی کرده است که برای تسهیل این دست از تراکنش ها، به ساختار «شناخت عامل هوشمند» (Know-Your-Agent) مجهز است.
مک کالی در این باره گفت: «ما معتقدیم که به مرور زمان، عوامل هوش مصنوعی به بازیگران اقتصادیِ تراز اول تبدیل خواهند شد؛ به طوری که دیگر صرفاً نقش مشاور را ایفا نمی کنند، بلکه خودشان مستقیماً تراکنش ها را انجام می دهند.» وی افزود که لازمه ی این امر، وجود مجموعه ای از کنترل ها و ساختارهاست که «به آن ها اجازه دهد هم در بستر بلاک چین (On-chain) و هم با کارت های بانکی و شبکه های مالی سنتی در تعامل باشند.»
او در ادامه اضافه کرد: «اگر به نحوه تعامل افراد با عوامل هوشمند در داستان های علمی-تخیلی فکر کنید، دنیای جتسون ها یک نمونه بارز است. جارویس (هوش مصنوعی مرد آهنی) نیز مثال دیگری از این آینده است.»
احراز هویت هوش مصنوعی (KYA) و زیرساخت های نوین بانکی
مفهوم KYA (Know-Your-Agent) یا «عامل هوشمندِ خود را بشناس»، در واقع تکامل یافته ی قانون معروف KYC (شناخت مشتری) در بانکداری سنتی است. با ورود هوش مصنوعی به بازارهای مالی، احراز هویتِ الگوریتم ها و ربات های معامله گر برای جلوگیری از پولشویی و تامین امنیت تراکنش ها، به یک ضرورت نظارتی، حقوقی و امنیتی بی بدیل تبدیل خواهد شد. نهادهای مالی در ایران نیز در آینده ای نه چندان دور ناگزیر به تدوین رگولاتوری های مشابه برای ربات های مالی خواهند بود.
در ماه مه، شرکت انکوریج دیجیتال — که یک ارائه دهنده خدمات مالی رمزارزی و یک بانک کریپتویی با مجوز فدرال در آمریکاست — پلتفرم Agentic Banking را راه اندازی کرد؛ یک پلتفرم سازمانی که برای امور مالیِ هدایت شده توسط هوش مصنوعی طراحی شده است. طبق اطلاعات وب سایت این شرکت، این پلتفرم یک «لایه اعتماد، حاکمیت و تسویه حساب» ارائه می دهد که به نهادهای مالی اجازه می دهد بودجه ی عوامل هوش مصنوعی که به نمایندگی از آن ها فعالیت می کنند را تامین و کنترل کنند.
مک کالی به The Block گفت با وجود اینکه در حال حاضر عوامل هوش مصنوعی می توانند از برخی خدمات روی شبکه (On-chain) و استیبل کوین ها استفاده کنند، اما اقتصاد کلان هنوز به طور کامل به شبکه های کریپتویی مهاجرت نکرده است. او گفت: «ما می خواهیم تمام این بسترها را یکپارچه کرده، آن ها را در دسترس عوامل هوش مصنوعی قرار دهیم و بدین ترتیب، مرحله بعدی تجارت و فعالیت های تراکنشی را فعال کنیم.»
نمایش جریان خودکار تراکنش های بسیار کوچک (Microtransactions)، فراخوانی APIها و پرداخت های آنی هوش مصنوعی.
حساب بانکی اختصاصی برای نمایندگان هوشمند
بنیان گذار انکوریج همچنین تاکید کرد که فعال سازی تجارتِ مبتنی بر هوش مصنوعی، به چیزی بیش از فراهم کردن یک روش پرداخت ساده برای این سیستم ها نیاز دارد. عوامل هوش مصنوعی به قابلیت های بانکی گسترده تری نیاز دارند که به آن ها اجازه دهد وجوه را هم ارسال و هم دریافت کنند.
مک کالی خاطرنشان کرد: «ما فکر می کنیم پرداخت های ساده توسط سیستم های هوشمند مکانیزم کاملی نیست، زیرا آنچه آن ها واقعاً نیاز دارند، برخورداری از حساب های بانکی است. خود این عوامل هوشمند باید بتوانند حقوق دریافت کنند، پول بگیرند، آن را خرج کنند و بتوانند این فرآیند را به شکلی کاملاً مستقل (بدون وابستگی به یک پلتفرم خاص) بپذیرند.»
علاوه بر این، مک کالی انتظار دارد که شاهد موجی از افزایش تراکنش های خرد باشیم که توسط عوامل هوشمند انجام می شوند؛ چرا که شبکه های بلاک چین برای تسهیل تراکنش های خرد (Microtransactions) بسیار ایده آل هستند.
او افزود: «کارمزدهای گس (Gas fees) در بلاک چین، در واقع نوعی تراکنش خرد محسوب می شوند؛ یک پرداخت کوچک در ازای دریافت یک خدمت. بسط دادن این مفهوم به سیستم های هوش مصنوعی به این معناست که این سیستم ها ممکن است به جای خرید اشتراک های ماهانه برای خدمات مختلف، صرفاً برای یک بار فراخوانی رابط برنامه نویسی (API Call) هزینه پرداخت کنند؛ و برخی از این کاربردهای تراکنش خرد می توانند بسیار مفید و کاربردی باشند.»
اقتصاد مبتنی بر API و تراکنش های خرد (Microtransactions)، پاشنه آشیل سیستم های بانکی سنتی است. در ساختارهای متمرکز بانکی، پرداختِ کارمزد برای تراکنش های بسیار کوچک (در حد چند سِنت یا چند صد تومان) فاقد توجیه اقتصادی است. به همین دلیل، بلاک چین ها و شبکه های لایه دوم، اقتصادی ترین زیرساخت برای سیستم های ماشین به ماشین (M2M) محسوب می شوند؛ جایی که هوش مصنوعی می تواند به صورت آنی و با کمترین اصطکاک، خلق ارزش کند.
نتیجه گیری
عبور هوش مصنوعی از نقش یک «دستیار ساده» به یک «بازیگر فعال و مستقل اقتصادی»، مرزهای بانکداری و تجارت جهانی را برای همیشه بازتعریف خواهد کرد. همان طور که در این مقاله بررسی شد، آینده متعلق به سیستم های هوشمندی است که می توانند به صورت خودکار، امن و در کسری از ثانیه درآمدزایی کرده، مذاکره کنند و هزینه ها را پرداخت نمایند. برای کسب وکارها، مدیران مالی و سرمایه گذاران، پیام این تحول کاملاً روشن است: ادغام هوش مصنوعی با زیرساخت های نوین مالی (نظیر بلاک چین)، دیگر یک ایده فانتزی نیست، بلکه ضرورتی برای بقا در اقتصادِ ماشین محورِ فرداست. آماده سازی زیرساخت های مالی برای پذیرش و احراز هویت این «نمایندگان هوشمند»، موضوعی است که استراتژیست های مالی باید از همین امروز آن را در دستور کار خود قرار دهند.
